Edip Ozan Karaoğlu

Bir kaç dize var aklımda nerden kalmış bilmiyorum, ama ezberlemişim. Ne zaman bir yalnızlık peyda olsa tekrarlıyorum.

/düşe-kalka yürüyüşüm yazılmaktadır
sıcak düşler döşenmiştir içime/suçum bu
üstümdeki hayat dişlenmiş bir hayattır
ve saçlarımı tuhafça kazımışım bir gece
gücüm ölümün altında diri kalmaktır/

Bir arkadaşla konuşuyoruz bir şairden söz ediyorum. Abi Cafer Turaç diye biri var diyor çok iyi şiirleri var. İnternetten birkaç şiirini okuyorum, çarpılıyorum. Sessiz Redifler isimli bir kitabı var. Aramaya koyuluyorum. Bildiğim bütün kitapçıları, sahafları geziyorum. Kitap satan sitelerde araştırıyorum. Yok.
Arkadaşlara haber salıyorum. Bulun şu kitabı bana diyorum. Üyesi olduğum mail gruplarına mail atıyorum. Aylar geçiyor yok. Kitaptan umudu kesiyorum. İnternetten bulabildiğim şiirlerle idare ediyorum.
Derken bir gün Aradığınız kitap!!! başlıklı bir mail alıyorum. Dahil olduğum mail gruplarından birinden hiç tanımadığım biri Sessiz Redifler’i buldum diyor. Heyecanlanıyorum. Birkaç gün içinde kitap elimde. Ne güzel!

Evet ki Cafer Turaç’ın kalbi var. Belki bu yüzden hüzün akıyor şiirlerinden.

/bir yüze geldim ki yüzüme sökülüp gelir
Bir kere elim vardır sokuldukça ısınan
her gün yaralar açmakla hünerlenen kül elim
alıngan bir zelzeleye gebe kalmayan adım
nedir bize yaşamayı ödünç vermeyen zulüm
ellerimiz kanıyor hakkımız var sevgilim/

Dizelerin altını çizmeye başlıyorsunuz şiirleri okurken. Bir de bakmışsınız hemen hemen bütün kitabın altı çizili. Muhayyileye kazınıyor bir çok dize. Bir çoğu gözlerinizi uzağa dikmenizi sağlıyor.

/şimdi beni hatırlayarak ilk kaçak tütün sardığımız o savruk ve güzel günleri
"bugün hangi çiçeği ayartacağız bu kahpe hayata karşı" diyerek geçtiğimiz yollardan geçip
"bugün hangi kuşa özgürlük verelim" şarkısıyla yürüyüp yanyana.
ve herşeyi hatırlayarak daha dinç durmalıyım bu fotoğrafta değil mi?/

Türk şiirinin ana yollarından çok iyi faydalanmış Cafer Turaç. Hüznüne yoldaş olunası bir şair. Ne mutlu ki İz Yayıncılık kitabın yeni baskısını yaptı. Türk şiirinin en büyük seslerinden birine ulaşmak artık o kadar zor değil.

/birgün cezbelenir yeryüzü, kırılır efüstü camekân
dağılır harlanmış gövdem (tutar tutar öpersiniz)
bıyıklarım konuktur güneydeki bir eve (unutursunuz)
bu yüzden ertelenmiş bir yüzdür
ve belki gitmenin tasasına usulca düşer
sizlere bıraktığım, ebru ve şiir./

Keşke daha çok yazsaydı ile daha çok yazsaydı bu kadar kıymetli olur muydu arasında gidip geliyorum şiirleri okurken. Yıllar önce okuyup ezberlediğim dizelere denk geliyorum. Ne soylu bir beraberlik!